حَتَّى يَأْتِىَ اللَّه بِامْرِهِ - ( البقره 109 ) را منسوخ آيه قاتِلُوا الَّذينَ لايُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلابِالْيَومِ الْآخِرِ وَلايُحَرِّمُونَ ماحَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلايَدينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذينَ اوتواالْكِتابَ حَتّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صاغِرُونَ ( 9 / 29 ) مىدانند . در آيهء منسوخ مىگويد : بسيارى از اهل كتاب به جهت حسادتى كه دارند و بعد از اينكه حق بر ايشان آشكار شده است مىخواهند كه شما را از دين خودتان منحرف كنند شما آنها را عفو كرده و با آنها مدارا كنيد تا خدا چه دستورى دهد . در آيه بعدى كه ناسخ است مىگويد : با آن دسته از اهل كتاب كه به خدا و آخرت و به حلال و حرام خدا و رسول خدا ايمان ندارند جنگ كنيد تا اينكه مطيع شما شده و جزيه بپردازند . مىبينيم كه در آيه اولى دستور به سازش و مدارا داده شده ولى در دومى دستور به جنگ داده مىشود . آيه اولى تا زمانى قابل اجراست كه آيه دومى نازل نشده باشد ، بعد از نزول آيه دوم ديگر نمىتوان به استناد به آيه اول با كفار ضد اسلام به مدارا پرداخت . همچنين است مسأله قبله مسلمين كه در ابتدا به سوى بيت‌المقدس بود و همهء مسلمين به آن سو نماز مىخواندند ولى وقتى كه آيه زير نازل شد : فَولِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ( 2 / 15 ) يعنى چهرهء خود را به سوى مسجد الحرام برگردان - ديگر دستور نماز به سوى مسجدالاقصى منسوخ شد . در آيه ديگر در خصوص زنان زشت كردار حكمى صادر مىشود ، بعد از مدتى آيه ديگرى نازل شده و آن حكم به حكم ديگر مبدل مىگردد . كه در اين صورت آيه اولى منسوخ و آيه دوم ناسخ ناميده مىشود . آيه اول اين است : وَاللَّاتى يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ ارْبَعَةً مِنْكُمْ فَانْ